20. ágúst 2020

Nýtt starfsfólk hjá Eimi

Sesselja Ingibjörg Barðdal hefur verið ráðin framkvæmdastjóri nýsköpunarverkefnisins Eims. „Ég tel að nýsköpun á Norðausturlandi eigi mikið inni. Hér eru mikil tækifæri til þess að skapa verðmæti og atvinnu á svæðinu, bæði í orku- og matvælaiðnaði. Tækifærin liggja í að byggja upp kraftmikið samfélag fyrir frumkvöðla með spennandi hugmyndir,“ segir Sesselja sem er spennt að takast á við ný og spennandi verkefni. 

Sesselja starfaði áður sem framkvæmdastjóri Kaffi Kú í Eyjafjarðarsveit þar sem hún er jafnframt eigandi. Sesselja situr í stjórn Ferðamálafélags Eyjafjarðarsveitar og í stjórn Stefnumótunar heilsárferðaþjónustu í Eyjafjarðarsveit. Sesselja útskrifaðist með BA gráðu í lögfræði frá Háskólanum á Akureyri og er með MBA gráðu frá Háskóla Íslands. Áður lauk Sesselja sveinsprófi í framreiðslu frá Hótel- og matvælaskólanum í Kópavogi. 

Ottó Elíasson var samhliða Sesselju ráðinn sem rannsókna- og þróunarstjóri EIMS. Ottó er með doktorspróf (Ph.D.) og M.Sc. gráðu í tilraunaeðlisfræði frá Árósarháskóla í Danmörku. Áður útskrifaðist Ottó með B.Sc. gráðu í eðlisfræði frá Háskóla Íslands.

„Við verðum að ganga vel um jörðina svo börnin okkar fái notið gæða hennar rétt eins og við. Hér á Norðurlandi eystra liggja mikil tækifæri í betri nýtingu orkuauðlinda og hráefnis sem hér er unnið. EIMUR mun starfa með fyrirtækjum svæðisins, skólum hérlendis og erlendis og almenningi að verkefnum sem miða að því að samfélagið okkar verði sjálfbært. Ég hlakka mikið til að veita kröftum mínum og þekkingu í þá vinnu“, segir Ottó.

Sunna Guðmundsdóttir, fráfarandi framkvæmdastjóri, heldur á vit nýrra ævintýra í orkugeiranum og við þökkum henni fyrir vel unnin störf hjá Eimi.

Deila frétt

Eimur stýrir nýju Evrópuverkefni um orkujákvæð héruð

22. október 2026

Eimur á Hönnunarþingi á Húsavík

28. september 2026
Orka var rauður þráður á Hönnunarþingi sem fór fram á Húsavík um helgina. Eimur tók þátt í fjölbreyttri dagskrá þar sem orka, nýsköpun, auðlindanýting og sjálfbærni voru skoðuð frá ólíkum sjónarhornum.

Eimur á Norrænu lífgasráðstefnunni 2026

7. september 2026
Tíunda Norræna lífgasráðstefnan (e. Nordic Biogas Conference) var haldin í Reykjavík dagana 2. til 4. september, á Hilton Reykjavík Nordica. Ráðstefnan er haldin annað hvert ár í samstarfi helstu aðila í lífgasiðnaði Norðurlandanna fimm, og ráðstefnustaðurinn færist milli landanna á ári hverju, frá því hún var fyrst haldin í Helsinki árið 2006. Þetta var í annað sinn sem hún er haldin hér á landi, en Ísland hýsti hana síðast árið 2014. Um tvö hundruð þátttakendur sóttu ráðstefnuna, og þar á meðal voru sveitarfélög, orkufyrirtæki, tæknibirgjar, fjárfestar, ráðgjafar, vísindafólk og fulltrúar landbúnaðarins. Sigurður Líndal Þórisson, sviðsstjóri sjálfbærra viðskipta hjá Eimi , flutti erindi í málstofu um landbúnað ásamt Sveini Aðalsteinssyni, framkvæmdastjóra Orkídeu. Útgangspunktur erindisins var sá að við fyrstu sýn virðist Ísland vera síðasta landið sem þarf á lífgasi að halda, enda húshitun og raforka að mestu úr endurnýjanlegum orkugjöfum. Samgöngur, landbúnaður og orkukostnaður í dreifbýli segja hins vegar aðra sögu. Í erindinu var farið yfir tvær ólíkar leiðir að sama marki: uppbyggingu á einum stað við Dysnes í Eyjafirði og dreifða nálgun í Húnaþingi vestra, þar sem Orkusamfélag Steingerðar byggir á samstarfi 34 kúabænda . Sigurður fór yfir rekstrarforsendurnar eins og þær blasa við í dag, þar sem tekjurnar liggja að minna leyti í sölu á metani, heldur frekar í hliðgjöldum fyrir lífrænan úrgang og í meltunni sem til verður við gerjunina og nýtist sem áburður. Hindranirnar eru fremur skipulagslegar en tæknilegar, því aðilar máls bíða hver eftir öðrum meðan forystu og stefnumótun ríkisins skortir. Erindinu lauk á endurtekningu sameiginlegrar áskorunar Eims og Orkídeu til tveggja ráðuneyta frá því í maí, um að ráðist verði í tvö tilraunaverkefni í landbúnaðartengdri metan vinnslu, bæði fyrir norðan og sunnan. Þátttaka í ráðstefnum af þessu tagi skiptir miklu máli fyrir verkefni sem eru enn í mótun. Þar fæst samanburður við þau lönd sem eru komin lengra, tengsl myndast við tæknibirgja og mögulega samstarfsaðila í umsóknum, og ekki síst er þetta tækifæri til að koma íslenskum aðstæðum á framfæri. Þær eru sérstakar og þær rata ekki inn í norræna umræðu nema einhver mæti og segi frá þeim.