16. nóvember 2017

Snæbjörn Sigurðarson nýr framkvæmdastjóri EIMS

Snæbjörn Sigurðarson hefur verið ráðinn framkvæmdastjóri EIMS. Hann tekur við starfinu af Albertínu Friðbjörgu Elíasdóttur sem kosin var til setu á Alþingi í nýliðnum kosningum. Snæbjörn mun hefja störf hjá félaginu 1. desember næstkomandi. Að EIMI standa Eyþing – samtök sveitarfélaga í Eyjafirði og Þingeyjarsýslum, Landsvirkjun, Norðurorka og Orkuveita Húsavíkur ásamt Íslenska ferðaklasanum, Íslenska jarðvarmaklasanum og atvinnuþróunarfélögum á svæðinu.

Snæbjörn er viðskiptafræðingur að mennt og hefur undanfarin ár starfað sem verkefnastjóri við uppbyggingu orkufreks iðnaðar á Bakka við Húsavík og sem Atvinnu- og menningarfulltrúi Norðurþings. Markmið EIMS er að stuðla að aukinni sjálfbærni samfélaga á svæðinu með fjölbreyttari nýtingu orkuauðlinda á Norðausturlandi og samspili samfélags, umhverfis, auðlinda og efnahags. EIMI er ætla að skapa jarðveg fyrir nýsköpunar og þróunarverkefni með áherslu á verðmætasköpun í víðum skilningi ásamt því að auka meðvitund almennings og fyrirtækja á málaflokknum.

Verkefninu er sérstaklega ætlað að ýta undir rannsóknir og nýtingu á svo nefndum hliðarstraumum í orkuvinnslu, iðnaði, landbúnaði o.s.frv. Hliðarstraumar geta verið fólgnir jafnt í ónýttri orku og ónýttu hráefni sem í dag fellur ónýtt til, við hlið hinnar hefðbundnu framleiðslu. Þekkt dæmi í þessum efnum er ónýtt varmaorka í raforkuframleiðslu og iðnaði og ónýttar hliðarafurðir í iðnaði, fiskvinnslu og landbúnaði. Horft er til þess að til samstarfsins komi aðilar í ferðaþjónustu, iðnaði og framleiðslu hverskonar og rannsóknaraðilar m.a. úr skólasamfélaginu. Síðast en ekki síst er horft til þess að með þessu starfi verði til fjárfestingartækifæri fyrir jafnt fyrirtæki á svæðinu, fjárfestingarsjóði og aðra fjárfesta jafnt innlenda sem erlenda. Á síðasta ári stóð EIMUR meðal annars fyrir hugmyndasamkeppni um nýtingu lághitavatns á Norðurlandi eystra, en á næstunni verður hrint af stað nýrri hugmyndasamkeppni þar sem horft verður til matvælaframleiðslu og vinnslu með jarðhita.

 


Deila frétt

28. september 2026
Orka var rauður þráður á Hönnunarþingi sem fór fram á Húsavík um helgina. Eimur tók þátt í fjölbreyttri dagskrá þar sem orka, nýsköpun, auðlindanýting og sjálfbærni voru skoðuð frá ólíkum sjónarhornum.
7. september 2026
Tíunda Norræna lífgasráðstefnan (e. Nordic Biogas Conference) var haldin í Reykjavík dagana 2. til 4. september, á Hilton Reykjavík Nordica. Ráðstefnan er haldin annað hvert ár í samstarfi helstu aðila í lífgasiðnaði Norðurlandanna fimm, og ráðstefnustaðurinn færist milli landanna á ári hverju, frá því hún var fyrst haldin í Helsinki árið 2006. Þetta var í annað sinn sem hún er haldin hér á landi, en Ísland hýsti hana síðast árið 2014. Um tvö hundruð þátttakendur sóttu ráðstefnuna, og þar á meðal voru sveitarfélög, orkufyrirtæki, tæknibirgjar, fjárfestar, ráðgjafar, vísindafólk og fulltrúar landbúnaðarins. Sigurður Líndal Þórisson, sviðsstjóri sjálfbærra viðskipta hjá Eimi , flutti erindi í málstofu um landbúnað ásamt Sveini Aðalsteinssyni, framkvæmdastjóra Orkídeu. Útgangspunktur erindisins var sá að við fyrstu sýn virðist Ísland vera síðasta landið sem þarf á lífgasi að halda, enda húshitun og raforka að mestu úr endurnýjanlegum orkugjöfum. Samgöngur, landbúnaður og orkukostnaður í dreifbýli segja hins vegar aðra sögu. Í erindinu var farið yfir tvær ólíkar leiðir að sama marki: uppbyggingu á einum stað við Dysnes í Eyjafirði og dreifða nálgun í Húnaþingi vestra, þar sem Orkusamfélag Steingerðar byggir á samstarfi 34 kúabænda . Sigurður fór yfir rekstrarforsendurnar eins og þær blasa við í dag, þar sem tekjurnar liggja að minna leyti í sölu á metani, heldur frekar í hliðgjöldum fyrir lífrænan úrgang og í meltunni sem til verður við gerjunina og nýtist sem áburður. Hindranirnar eru fremur skipulagslegar en tæknilegar, því aðilar máls bíða hver eftir öðrum meðan forystu og stefnumótun ríkisins skortir. Erindinu lauk á endurtekningu sameiginlegrar áskorunar Eims og Orkídeu til tveggja ráðuneyta frá því í maí, um að ráðist verði í tvö tilraunaverkefni í landbúnaðartengdri metan vinnslu, bæði fyrir norðan og sunnan. Þátttaka í ráðstefnum af þessu tagi skiptir miklu máli fyrir verkefni sem eru enn í mótun. Þar fæst samanburður við þau lönd sem eru komin lengra, tengsl myndast við tæknibirgja og mögulega samstarfsaðila í umsóknum, og ekki síst er þetta tækifæri til að koma íslenskum aðstæðum á framfæri. Þær eru sérstakar og þær rata ekki inn í norræna umræðu nema einhver mæti og segi frá þeim.