9. maí 2023

Ónýt eða ónýtt auðlind?

Verkefnastjórum Eims og Orkídeu var boðið að heimsækja græna iðngarða á Jótlandi í apríl síðastliðnum. Með í för var fulltrúi Landsvirkjunnar en Landsvirkjun er einn helsti bakhjarl félaganna.

Teymið heimsótti fjóra iðngarða og ljóst að Danir hafa náð umtalsverðum árangri í því að þróa græna iðngarða.

Hvað er grænn iðngarður? 
Iðngarðarnir sem teymið heimsótti eru allir eru mjög ólíkir og byggðir upp á mismunandi hátt. Þeir eiga það þó allir það sameinginlegt að í þeim felst viðskiptasamstarf milli fyrirtækja á svæðinu þar sem leitast er við að koma í veg fyrir að auðlindir verði að úrgangi. Fyrirtækin taka öll virkan þátt í að deila straumum sín á milli, sem hefðu annars farið í ruslið.

"Heimsóknin var virkilega áhugaverð. Við höfum skapað góð tengsl við bæði þá aðila sem sjá um að stýra starfseminni á svæðunum og
fyrirtækjum innan garðanna. Þessi tengls munu án efa geta nýst okkur mikið í þeirri uppbyggingu sem er að eiga sér stað á Bakka. Við getum nýtt okkur margra ára reynslu til þess að styðja sem best við fyrirtækin á svæðinu ásamt því að búa til aðdráttarafl fyrir fyrirtæki sem byggja á hugmyndafræði hringrásahagkerfisins. Við ætlum okkur að skapa störf og skila alvöru árangri í umhverfismálum, en þar þurfum við að gera mun betur og við gerum það best saman!” segir Karen Mist Kristjánsdóttir verkefnastjóri Græns iðngarðs á Bakka.

 

Frá því að verkefnastjóri tók til starfa hefur áhersla verið lögð á að kortleggja auðlindastrauma svæðisins ásamt því að heimsækja þau fyrirtæki sem nú þegar starfa á svæðinu. Stofnaður hefur verið stýrihópur fyrir verkefnið sem er skipaður af fulltrúum frá öllum samstarfsaðilum verkefnisins ásamt verkefnastjóra. Einnig er verið að vinna að heimasíðu fyrir Grænan Iðngarð á Bakka til að kynna möguleika svæðisins.   


Deila frétt

28. september 2026
Orka var rauður þráður á Hönnunarþingi sem fór fram á Húsavík um helgina. Eimur tók þátt í fjölbreyttri dagskrá þar sem orka, nýsköpun, auðlindanýting og sjálfbærni voru skoðuð frá ólíkum sjónarhornum.
7. september 2026
Tíunda Norræna lífgasráðstefnan (e. Nordic Biogas Conference) var haldin í Reykjavík dagana 2. til 4. september, á Hilton Reykjavík Nordica. Ráðstefnan er haldin annað hvert ár í samstarfi helstu aðila í lífgasiðnaði Norðurlandanna fimm, og ráðstefnustaðurinn færist milli landanna á ári hverju, frá því hún var fyrst haldin í Helsinki árið 2006. Þetta var í annað sinn sem hún er haldin hér á landi, en Ísland hýsti hana síðast árið 2014. Um tvö hundruð þátttakendur sóttu ráðstefnuna, og þar á meðal voru sveitarfélög, orkufyrirtæki, tæknibirgjar, fjárfestar, ráðgjafar, vísindafólk og fulltrúar landbúnaðarins. Sigurður Líndal Þórisson, sviðsstjóri sjálfbærra viðskipta hjá Eimi , flutti erindi í málstofu um landbúnað ásamt Sveini Aðalsteinssyni, framkvæmdastjóra Orkídeu. Útgangspunktur erindisins var sá að við fyrstu sýn virðist Ísland vera síðasta landið sem þarf á lífgasi að halda, enda húshitun og raforka að mestu úr endurnýjanlegum orkugjöfum. Samgöngur, landbúnaður og orkukostnaður í dreifbýli segja hins vegar aðra sögu. Í erindinu var farið yfir tvær ólíkar leiðir að sama marki: uppbyggingu á einum stað við Dysnes í Eyjafirði og dreifða nálgun í Húnaþingi vestra, þar sem Orkusamfélag Steingerðar byggir á samstarfi 34 kúabænda . Sigurður fór yfir rekstrarforsendurnar eins og þær blasa við í dag, þar sem tekjurnar liggja að minna leyti í sölu á metani, heldur frekar í hliðgjöldum fyrir lífrænan úrgang og í meltunni sem til verður við gerjunina og nýtist sem áburður. Hindranirnar eru fremur skipulagslegar en tæknilegar, því aðilar máls bíða hver eftir öðrum meðan forystu og stefnumótun ríkisins skortir. Erindinu lauk á endurtekningu sameiginlegrar áskorunar Eims og Orkídeu til tveggja ráðuneyta frá því í maí, um að ráðist verði í tvö tilraunaverkefni í landbúnaðartengdri metan vinnslu, bæði fyrir norðan og sunnan. Þátttaka í ráðstefnum af þessu tagi skiptir miklu máli fyrir verkefni sem eru enn í mótun. Þar fæst samanburður við þau lönd sem eru komin lengra, tengsl myndast við tæknibirgja og mögulega samstarfsaðila í umsóknum, og ekki síst er þetta tækifæri til að koma íslenskum aðstæðum á framfæri. Þær eru sérstakar og þær rata ekki inn í norræna umræðu nema einhver mæti og segi frá þeim.