13. október 2023

Ottó Elíasson ráðinn framkvæmdastjóri hjá Eimi

Dr. Ottó Elíasson hefur verið ráðinn til starfa sem framkvæmdastjóri hjá Eimi.

Ottó er eðlisfræðingur og útskrifaðist með BSc gráðu frá Háskóla Íslands 2012, og með doktorsgráðu í atómeðlisfræði frá Árósarháskóla í Danmörku 2020. Hann hóf störf hjá Eimi sumarið 2020, og tók við sem rannsókna- og þróunarstjóri í september það ár. Hjá Eimi hefur Ottó leitt sókn í innlenda og erlenda styrktarsjóði og tekið þátt í innlendum og erlendum rannsókna- og þróunarverkefnum.

„Það eru mikil færi á því að gera betur hér á landi þegar kemur að umhverfis-, loftslags-, og auðlindamálum. Eimur er kjörinn vettvangur til að hafa mikil áhrif á þessa málaflokka og ég er viss um að við getum hraðað orkuskiptum og innleiðingu hringrásarhagkerfis, sérstaklega með þátttöku í alþjóðlegum samstarfsverkefnum. Ég er sæll með að vera treyst fyrir þessu starfi“ ,  segir Ottó Elíasson.

 „Ottó hefur sýnt af sér mikla fagmennsku og hæfni í þeim störfum sem hann hefur sinnt innan Eims síðastliðin ár og því er mikil ánægja að fá hann til að leiða Eim áfram í komandi verkefnum. Sérstök áhersla verður lögð á sókn í Evrópusjóði á næstu þremur árum og stjórn Eims telur Ottó hafa gríðarlega góða innsýn og lausnamiðaða nálgun sem mun koma verkefninu vel á næstu árum og tryggja áframhaldandi vöxt og rekstrargrundvöll Eims“,  segir Kjartan Ingvarsson, stjórnarformaður hjá Eimi.

Ottó hefur störf sem framkvæmdastjóri þann 15. október næstkomandi. Á sama tíma vill stjórn Eims þakka Sesselju Barðdal, fyrrverandi framkvæmdastjóra Eims, fyrir gott samstarf liðin ár og fyrir hennar framlag til félagsins.

Starfið var auglýst þann 24. ágúst s.l. og voru fjórtán umsækjendur um starfið. Ráðningarferlið var unnið í samstarfi við ráðningafyrirtækið Hagvang í Reykjavík.


Deila frétt

28. september 2026
Orka var rauður þráður á Hönnunarþingi sem fór fram á Húsavík um helgina. Eimur tók þátt í fjölbreyttri dagskrá þar sem orka, nýsköpun, auðlindanýting og sjálfbærni voru skoðuð frá ólíkum sjónarhornum.
7. september 2026
Tíunda Norræna lífgasráðstefnan (e. Nordic Biogas Conference) var haldin í Reykjavík dagana 2. til 4. september, á Hilton Reykjavík Nordica. Ráðstefnan er haldin annað hvert ár í samstarfi helstu aðila í lífgasiðnaði Norðurlandanna fimm, og ráðstefnustaðurinn færist milli landanna á ári hverju, frá því hún var fyrst haldin í Helsinki árið 2006. Þetta var í annað sinn sem hún er haldin hér á landi, en Ísland hýsti hana síðast árið 2014. Um tvö hundruð þátttakendur sóttu ráðstefnuna, og þar á meðal voru sveitarfélög, orkufyrirtæki, tæknibirgjar, fjárfestar, ráðgjafar, vísindafólk og fulltrúar landbúnaðarins. Sigurður Líndal Þórisson, sviðsstjóri sjálfbærra viðskipta hjá Eimi , flutti erindi í málstofu um landbúnað ásamt Sveini Aðalsteinssyni, framkvæmdastjóra Orkídeu. Útgangspunktur erindisins var sá að við fyrstu sýn virðist Ísland vera síðasta landið sem þarf á lífgasi að halda, enda húshitun og raforka að mestu úr endurnýjanlegum orkugjöfum. Samgöngur, landbúnaður og orkukostnaður í dreifbýli segja hins vegar aðra sögu. Í erindinu var farið yfir tvær ólíkar leiðir að sama marki: uppbyggingu á einum stað við Dysnes í Eyjafirði og dreifða nálgun í Húnaþingi vestra, þar sem Orkusamfélag Steingerðar byggir á samstarfi 34 kúabænda . Sigurður fór yfir rekstrarforsendurnar eins og þær blasa við í dag, þar sem tekjurnar liggja að minna leyti í sölu á metani, heldur frekar í hliðgjöldum fyrir lífrænan úrgang og í meltunni sem til verður við gerjunina og nýtist sem áburður. Hindranirnar eru fremur skipulagslegar en tæknilegar, því aðilar máls bíða hver eftir öðrum meðan forystu og stefnumótun ríkisins skortir. Erindinu lauk á endurtekningu sameiginlegrar áskorunar Eims og Orkídeu til tveggja ráðuneyta frá því í maí, um að ráðist verði í tvö tilraunaverkefni í landbúnaðartengdri metan vinnslu, bæði fyrir norðan og sunnan. Þátttaka í ráðstefnum af þessu tagi skiptir miklu máli fyrir verkefni sem eru enn í mótun. Þar fæst samanburður við þau lönd sem eru komin lengra, tengsl myndast við tæknibirgja og mögulega samstarfsaðila í umsóknum, og ekki síst er þetta tækifæri til að koma íslenskum aðstæðum á framfæri. Þær eru sérstakar og þær rata ekki inn í norræna umræðu nema einhver mæti og segi frá þeim.