2. apríl 2024

Vinnustofa um heildstæð orkuskipti á Samsø - RECET

Sem hluta af RECET verkefninu, bauð Eimur og samstarfsaðilar í fræðsluferð um orkuskipti í mars síðastliðnum.

RECET verkefnið er samstarfsverkefni styrkt af Evrópusambandinu og er til næstu þriggja ára. Verkefnið snýst um að styðja sveitarfélögin á Norðurlandi eystra í því að smíða orkuskiptaáætlanir. Sem liður í því verkefni fór Eimur, Vestfjarðarstofa og Íslensk Nýorka til Samsø í Danmörku til að fræðast um heildstæð orkuskipti í litlum samfélögum.

Samsø er 3800 manna eyja rétt norðan við Stóra beltið í Danmörku. Eyjan hóf sína orkuskiptavegferð árið 1997 og árið 2007 varð eyjan sjálfbær í umhverfisvænni raforkuframleiðslu og húshitun. Verkefnið er sérstakt að því leytinu að það var unnið í samvinnu og sátt við íbúa eyjunnar og voru lausnirnar m.a. sérsniðnar að vindorku og þeim breytileika í framleiðslu sem fylgir vindorkunni.

Það var frábær þátttaka og frá Norðurlandi eystra komu fulltrúar frá Akureyrarbæ, Norðurþingi, Þingeyjarsveit, Langanesbyggð og Hafnarsamlagi Norðurlands. Frá Vestfjörðum komu fulltrúar frá Ísafjarðarbæ, Vesturbyggð, Reykhólahreppi og Bolungarvíkurbæ.

Á Samsø fengu þátttakendur skoðunarferð um eyjuna undir leiðsögn Samsø Energy Academy þar sem snjallar lausnir í orkuskiptum voru kynntar, t.d. í vindorkuframleiðslu, húshitun með afgangs lífmassa, hleðslulausnir við hafnir og hvernig hringrásarhagkerfi var haft að leiðarljósi við úrlausn orkuskiptanna.

Í kjölfar skoðunarferðarinnar var haldin vinnustofa þar sem þátttakendur spreyttu sig á brennandi spurningum sem þau komu með úr heimabyggð undir leiðsögn frá Samsø Energy Academy.

Um þessar mundir eru orkuskiptin á allra vörum og ljóst að það er mikill áhugi á verkefnum sem stuðla að orkuskiptunum. Næstu þrjú árin mun RECET verkefnið mun styðja við þá vegferð.


Deila frétt

28. september 2026
Orka var rauður þráður á Hönnunarþingi sem fór fram á Húsavík um helgina. Eimur tók þátt í fjölbreyttri dagskrá þar sem orka, nýsköpun, auðlindanýting og sjálfbærni voru skoðuð frá ólíkum sjónarhornum.
7. september 2026
Tíunda Norræna lífgasráðstefnan (e. Nordic Biogas Conference) var haldin í Reykjavík dagana 2. til 4. september, á Hilton Reykjavík Nordica. Ráðstefnan er haldin annað hvert ár í samstarfi helstu aðila í lífgasiðnaði Norðurlandanna fimm, og ráðstefnustaðurinn færist milli landanna á ári hverju, frá því hún var fyrst haldin í Helsinki árið 2006. Þetta var í annað sinn sem hún er haldin hér á landi, en Ísland hýsti hana síðast árið 2014. Um tvö hundruð þátttakendur sóttu ráðstefnuna, og þar á meðal voru sveitarfélög, orkufyrirtæki, tæknibirgjar, fjárfestar, ráðgjafar, vísindafólk og fulltrúar landbúnaðarins. Sigurður Líndal Þórisson, sviðsstjóri sjálfbærra viðskipta hjá Eimi , flutti erindi í málstofu um landbúnað ásamt Sveini Aðalsteinssyni, framkvæmdastjóra Orkídeu. Útgangspunktur erindisins var sá að við fyrstu sýn virðist Ísland vera síðasta landið sem þarf á lífgasi að halda, enda húshitun og raforka að mestu úr endurnýjanlegum orkugjöfum. Samgöngur, landbúnaður og orkukostnaður í dreifbýli segja hins vegar aðra sögu. Í erindinu var farið yfir tvær ólíkar leiðir að sama marki: uppbyggingu á einum stað við Dysnes í Eyjafirði og dreifða nálgun í Húnaþingi vestra, þar sem Orkusamfélag Steingerðar byggir á samstarfi 34 kúabænda . Sigurður fór yfir rekstrarforsendurnar eins og þær blasa við í dag, þar sem tekjurnar liggja að minna leyti í sölu á metani, heldur frekar í hliðgjöldum fyrir lífrænan úrgang og í meltunni sem til verður við gerjunina og nýtist sem áburður. Hindranirnar eru fremur skipulagslegar en tæknilegar, því aðilar máls bíða hver eftir öðrum meðan forystu og stefnumótun ríkisins skortir. Erindinu lauk á endurtekningu sameiginlegrar áskorunar Eims og Orkídeu til tveggja ráðuneyta frá því í maí, um að ráðist verði í tvö tilraunaverkefni í landbúnaðartengdri metan vinnslu, bæði fyrir norðan og sunnan. Þátttaka í ráðstefnum af þessu tagi skiptir miklu máli fyrir verkefni sem eru enn í mótun. Þar fæst samanburður við þau lönd sem eru komin lengra, tengsl myndast við tæknibirgja og mögulega samstarfsaðila í umsóknum, og ekki síst er þetta tækifæri til að koma íslenskum aðstæðum á framfæri. Þær eru sérstakar og þær rata ekki inn í norræna umræðu nema einhver mæti og segi frá þeim.